திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் பாடல்

ஓசை ஒலியெலா மானாய் நீயே
உலகுக் கொருவனாய் நின்றாய் நீயே
வாச மலரெலா மானாய் நீயே
மலையான் மருகனாய் நின்றாய் நீயே
பேசப் பெரிது மினியாய் நீயே
பிரானாய் அடியென்மேல் வைத்தாய் நீயே
தேச விளக்கெலா மானாய் நீயே
திருவையா றகலாத செம்பொற் சோதீ!

திருவண்ணாமலை திருத்தல பாடல்

விண் ஆளும் தேவர்க்கும் மேல்ஆய வேதியனை

மண் ஆளும் மன்னவர்க்கும் மாண்புஆகி நின்றானைத்
தண் ஆர் தமிழ் அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானைப்
பெண் ஆளும் பாகனைப் பேணு பெருந்துறையில்
கண் ஆர் கழல்காட்டி நாயேனை ஆட்கொண்ட
அண்ணாமலையானைப் பாடுதும்கான் அம்மானை!!!

நடராஜர் சதகம்

மானாட மழுவாட மதியாட புனலாட மங்கை

சிவகாமியாட,

மாலாட நூலாட மறையாட திறையாட

மறைதந்த பிரம்மனாட,

கோனாட வானுலகு கூட்டமெல்லாமாட,

குஞ்சர முகத்தனாட,

குண்டலமிரண்டாட தண்டைபுலியுடையாட

குழந்தை முருகேசனாட,

ஞானசம்பந்தரொடு யிந்திராதி பதினெட்டு

முனியட்ட பாலகருமாட,

நரை தும்பை யறுகாட நந்திவாகனமாட

நாட்டியப் பெண்களாட,

வினையோட உனைப்பாட யெனைநாடியிதுவேளை

விருதோடு ஆடிவருவாய்

ஈசனே சிவகாமி நேசனே யெனையீன்ற

தில்லைவாழ் நடராசனே!

தேவாரம்

பித்தா! பிறைசூடி! பெருமானே! அருளாளா!

 எத்தான் மறவாதே நினைக்கின்றேன், மனத்துன்னை

வைத்தாய், பெண்ணைத் தென்பால் வெண்ணைநல்லூ [ரருட்டுறையுள்]

அத்தா! உனக்காளாய் இனி அல்லேன் எனலாமே